...

...chi lavora con le mani 'e un operaio,chi lavora con le mani e con la mente 'e un Artigiano,chi lavora con le mani e con la mente e con il cuore 'e un Artista!!!

San Francesco di Assisi



Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

Ο απόηχος της Γιορτής.

Κάθε φορά το ταξίδι στην Πρωτεύουσα είναι μία εμπειρία.
Σαν να μην τοχεις ξανακάνει και να την ανακαλύπτεις ξανά.
Άλλοτε ευχάριστα,άλλοτε όχι και τόσο…
Μία  απ όλα λοιπόν είχε κι αυτό.
Κάθε φορά που μπαίνω στο καράβι, είναι σαν ναμαι πουλί που μ ανοίγουν το κλουβί!
Αυτή τη φορά η τύχη μου χάρισε μία μοναδική και πρωτόγνωρη συνάντηση μ' ενα κοπάδι δελφίνια! Καλός οιωνός γι’ αρχή,δεν νομίζετε;;; Τόσα ταξίδια κι ούτε μία φορά δεν είχε συμβεί, αλλά επειδή ήμουν απροετοίμαστη και το κινητό μου απρόθυμο για καλές φωτογραφίες,έμεινα με την ανάμνηση τυπωμένη στο "σκληρό δίσκο".
Η διαδρομή μέχρι την ΑΘήνα με γεμίζει με χρώματα και εικόνες.
Γιατί η Φύση είναι τόσο δυνατή που μου δημιουργεί εκτός απο ευγνωμοσύνη ,ζωγραφικές εικόνες διαφόρων τεχνοτροπιών
Και κάθε φορά γυρίζω αποφασισμένη οτι θα πέσω με τα μούτρα στη ζωγραφική να αποδώσω αυτά που συνέλεξα,αλλά πάντα κάτι συμβαίνει και μένουν στις καλένδες
Τέλος πάντων φτάσαμε στον προορισμό μας,που γι αλλη μια χρονιά ήταν η Γιορτή των Μολυβιών.
Μ' ένα χρόνο φυσικής απουσίας, φέτος είχα τη χαρά να παραστώ και να μοιραστώ τον ενθουσιασμό των συμμετεχόντων  και των επισκεπτών για τα έργα όλων μας,που ήταν καμωμένα με περισσή αγάπη και σεβασμό, γιατί αυτό που αγαπάμε αυτό καταθέτουμε στο χαρτί.
Μπορεί κάποια απουσία να με πονούσε,μπορεί ο καιρός να μας τα χάλασε,μπορεί να μας ταλαιπώρησαν οι απεργίες και το πρωινό τρέξιμο (άσχετο απο την έκθεση) αλλά προσπάθησα ν’ αποκομίσω όσο το δυνατόν περισσότερα από μέρη και ανθρώπους που αγαπώ.
Ετσι ένα μικρό φωτογραφικό οδοιπορικό  θα δείτε εδώ:
Εικόνες από την έκθεση


και πιο αναλυτικά στον εδώ συνδεσμο ολη η παρουσίαση που μας έγινε.



Μια μακέτα απο το αγαπημένο νεοκλασσικό που μας φιλοξενεί κάθε φορά το Booart cafe-bar


Η τελευταία μέρα στην Αθήνα, μια ηλιόλουστη Κυριακή λίγο πριν μαζέψουμε  τους πίνακες,τόλμησα ένα μοναχικό περίπατο  στον αγαπημένο παράλληλο της Ακρόπολης, σ' ενα δρόμο που έσφυζε απο τουριστική κίνηση,ανθρώπων που απολάμβαναν το ζεστό Αττικό ουρανό και την Κλασσική Ελλάδα.

Κατά μήκος της Διονυσίου Αρεοπαγίτου
Κτίρια γνωστά και πολυφωτογραφημένα
Κι εκεί που τέλειωναν οι ομπρέλες των ασιατών  τουριστών και τα καπέλα, ξεπροβάλουν οι αρχαίες κολώνες. Και σε εκπλήσσουν τα ψηφιδωτά που αναδύονται απο τα ξερόχορτα και συντροφεύονται απο τα μοναχοπούλια


Μιά βάφτιση  ετοιμάζεται στο γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Δημήτρη του Λουμπαρδιάρη  και με γυρίζει πολλά χρόνια πίσω στις δικές μας βαφτίσεις και συγκινούμαι απίστευτα


Παίρνω συγκινημένη το δρόμο για την κάθοδο προς το Θησείο και του Ψυρρή και δεν υπάρχει εκατοστό χωρίς χειροτέχνες, που εκθέτουν την πραμάτεια τους  καθ όλη την έκταση της Αποστόλου Παύλου μέχρι τα στενόδρομα του Ψυρρή.
Κυριακή γαρ και το παζάρι στο Μοναστηράκι και τις γύρω γειτονιές είναι ο μεγάλος κράχτης

Καλλιτεχνικά graffiti, ιεροσυλία και μνήμες του παρελθόντος

Περνώντας απο το σινέ ΘΗΣΕΙΟ που οντως δεν ειναι ενα απλό σινεμά αλλά ειναι εμπειρία όπως γράφει στη μετώπη του,


συνεχίζω να φωτογραφίζω τα ίδια κτίρια που τα έχω φωτογραφίσει όλες τις εποχές κι όλες τις ώρες της ημέρας και μπαίνοντας στου Ψυρρή,πάνω στο πεζοδρόμιο ανακαλύπτω ένα μικρό θησαυρό.



Ενα τεύχος των ΕΠΤΑΝΗΣΙΑΚΩΝ ΦΥΛΛΩΝ του Ντίνου Κονόμου (έκδοσης 1955) κι ένα ρόπτρο, απ αυτά που λατρεύω και για χάρη τους θα γινόμουν κλέφτρα απο κάποιο εγκαταλειμμένο σπίτι που ακόμα κρέμεται βουβό, γιατί ποιόν να ενημερώσει πια, αφού οι ένοικοί του δεν υπάρχουν !

Ετσι αντί να το κλέψω,το απέκτησα νομίμως και το καμαρώνω.



 Η λήξη της έκθεσης σηματοδοτήθηκε από ένα σεμινάριο ξηρών pastel, με την εκλεκτή φίλη ζωγράφο Ειρήνη Γεωργοπούλου, το θέμα της είναι αυτό εδώ με μένα περήφανη παρουσιάζουσα!

"Γυάλινη μπίλια" με ξηρά pastel



Αλλά και το όλο ταξίδι, παρά τις αντιξοότητες που προέκυψαν,  πάλι έκλεισε μ' ένα ζωγραφικό έργο, που απο καιρό είχα ξεχωρίσει να δουλέψω, αλλά τελικά ακόμα κι η ζωγραφική θέλει την κατάλληλη παρέα για να προκόψει


και το μήνυμα όλων αυτών:

10 σχόλια :

  1. Χαρά μου!
    Τι να πρωτοσχολιάσω, το ταξίδι σου ή την μοναδική εμπειρία που αποκόμισες απ΄όλη την έκθεση και την άψογη οργάνωση;
    Δεν ξέρεις πόσο χαρούμενη με κάνεις που βλέπω πόσο "κόλλησες" με αυτή την τεχνοτροπία... μάλιστα είδα και στο video και την μοναδική σου φράουλα ή κάνω λάθος; ;)
    Η βόλτα σου στη συνέχεια πρέπει αυτή τη φορά να σε γέμισε ακόμα πιο πολύ, έτσι δεν είναι!
    Μπράβο Χαρά μου, εύχομαι να συνεχίσεις έτσι δυναμικά!

    ΑΦιλάκια με μια μεγάλη ζεστή αγκαλιά! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν και με βρίσκει...γιαγιά η επιστροφή σου, τόσο πολύ χρόνο μας έλειψες, χαίρομαι όλα τα τεκταινόμενα, από το ταξίδι και τα δελφίνια του σκληρού δίσκου, ως τη γυάλινη μπίλια που είναι απίστευτη, ως το χέρι το γεμάτο με χρώματα αλλά χάρηκα την μοναχική βόλτα!Πιστεύω πως αυτός ο περίπατος ήταν ζητούμενο, να βάλεις στη σειρά σκέψεις και συναισθήματα!Σε ακολούθησα κι εγω φωτογραφικά, αφού είναι άγνωστα μονοπάτια για μένα και θέλω να συγχαρώ την υπέροχη δασκάλα Μαρία Βιλλιώτη, που πλέον είναι τόσο υπερήφανη με τα ταλέντα των μαθητριών της!ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ, ΜΕ ΧΡΏΜΑΤΑ με ξηρά παστελ ή γραφίτες, και πάντα ψηλά! ΣΥΓΧΑΤΗΡΉΡΙΑ Χαρά μου!Το ρόπτρο είχε τον λόγο του εκεί!Ηξερε πως θα περνούσες και σε περίμενε!!!την αγάπη μου πάντα!!!!πάντα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χαρουλιώ μου δεν έχεις παράπονο. Φέτος αναπλήρωσες τις χαμένες περσινές βάρδιες με το παραπάνω,χαχα. Αφήνουμε στην άκρη τα στραβά και τα ανάποδα και κρατάμε μόνο τις καλές στιγμές, αυτές που μας παρουσιάζεις εδώ. Χαίρομαι γιατί ήμουν κι εγώ εκεί... εκτός από μια βόλτα που μου ξέφυγε...αχαχα. Έχει γίνει πλέον θεσμός να γυρνάς με ένα τουλάχιστον καινούριο έργο κι όπως φάνηκε στην έκθεση έκανες πολλά ταξίδια φέτος! Εύχομαι μόνο τέτοιες στιγμές να ζεις κοριτσάκι μου και να απολαμβάνεις όσα αγαπάς και με όσους αγαπάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τι ωραια που εκανες αναρτηση Χαρα μου να μαθουμε και εμεις που δεν έχουμε την δυνατοτητα να είμαστε εκει στα ομορφα γεγονοτα.. και τι ωραια που εβαλες και λινκ να δουμε το βιντεο.. !!!!!!!! τι ωραια εκδηλωση!!!! σαν να ήμασταν εκει..και εμεις ... που είμαστα μακρυα μεν κοντα με την σκεψη μας δε... ασε την εκλπηξη μου με την αμεσότητα των γραμμων...με ενα σμπαρο δυο τρυγώνια..χα..χα..!!
    Το Μαρακι μας μου πηρε τα λογια απο το στομα αγαπημένη μου καθε φορα που κανεις αυτο που αγαπας θα σε γεμιζει δύναμη για να ξεπερναμε τα δυσκολα.. ναι;
    Σε ευχαριστουμε για την όμορφη βολτα που μας πηγες..και να σου πω ότι ο τελευταιος πινακά σου.. μου εδωσε την εντυπωση οτι έχεις κλεισει στην χούφτα σου τα χρωματα του ουράνιου τόξου.. μακαρι να συνδευουν την ζωή σου και να την κανουν πολύχρωμη Χαρά μου.. !!!
    υ.γ. φυλαξα κορίτσια την φωτο σας στα αγαπημενα μου!!! να περνας ομορφα ματια μου φιλακιαα..!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καμαρώνει η μαθήτρια, περηφανεύεται η δασκάλα και δικαίως. Συγχαρητήρια και στις δύο. Τι όμορφο που είναι το χέρι με τα μολύβια, Χαρούλα!
    Όσο για το οδοιπορικό, αγαπημένες, πανέμορφες γειτονιές - έχει πολλές τέτοιες η Αθήνα μας - φτάνει να ξέρεις να τις "δεις". Κι' εσύ ξέρεις να "βλέπεις", μάτια μου. Δεν κοιτάς απλώς!
    Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πραγματικά χαίρομαι που φέτος ταξίδεψες για να βρεθείς στην έκθεση των μολυβιών Χαρά μου αλλά και κοντά στους αγαπημένους σου φίλους !!
    Ετσι σου εύχομαι τα ταξίδια σου στην Αθήνα να σε γεμίζουν εικόνες που κάποτε θα αποτυπώσεις στον καμβά σου !! Να είσαι καλά με ότι κάνεις και ότι γεμίζει την ψυχή σου !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κριμα!!!!....τωρα ειδα οτι κανατε εκθεση!παλι σε εχασα!!!!.... συγχαρητήρια ομως!ολα τα έργα σου εκπληκτικα!!! (Ειχε κανεις αμφιβολια?????)....εισαι καταπληκτικη οπως και η δασκαλα σου!!!φιλια πολλα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. μπραβο.. καλές επιτυχίες!!! να ζήσει το Τζάντε! :) = χαμόγελο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Άργησα να το δω και να σε καμαρώσω αλλά κάλλιο αργά....
    Μπράβο σας μπράβο σου!! Πάντα τέτοια χαμόγελα επιτυχίας, δημιουργικότητας και παρουσίας.
    Καλή σου μέρα Χαρά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Πολύ όμορφη η αναρτησή σου
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Είμαι αδιόρθωτη! Αλλά πέστε κάτι...ποτέ δεν ξέρεις...